List do J.

Droga Jagódko!

Nie da się ukryć że weszłaś w poważny wiek. Życie Twoje nabierze jeszcze większego tempa. Zmiany, zmiany, zmiany jak ktoś mądry kiedyś zauważył.
Jeśli miałbym wziąć na bezludną wyspę jedno wspomnienie z małą Jagódką to będzie to czas kiedy nosiłem Cię w zielonej chuście. Twój mały zadarty nosek był wtedy moim całym światem. Wydawało mi się wtedy że przed naszą rodziną cały świat stoi otworem. Stanął jednak potworem :)
Cieszę się że masz marzenia, że marzysz o podboju kosmosu! Cieszę się też że zaakceptowałaś swoją młodszą siostrę, choć czasem Wasze relacje były "szorstką przyjaźnią". Nie mniej nic nie jest dane na zawsze i pilnuj tego, to będziesz miała wierną i oddaną przyjaciółkę na całe życie.
A nasze relacje? Jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie.

Kocham Cię
Tata

Śniadanie mistrzów

Choć wiosna bardziej przypomina późną jesień to Jagoda nic sobie z tego nie robi. Podczas gdy dorośli psioczą na aurę, to Jaga zakłada czapę i w drogę. Rozłąkę z mamą znosi dobrze. Przez telefon opowiada o swojej aktywności artystycznej i innej. Z siostrą stosunki dobre, w domu wiele wspólnej zabawy. Ostatnia współpraca zaowocowała ... śniadaniem. Zostałem poproszony rano aby nie opuszczać legowiska bez wezwania. Gdy owo nastąpiło moim oczom ukazał się posprzątany stół kuchenno - salonowy (pełniący na co dzień role miejsca na którym leży "wszystko". Tym razem na stole stały tylko identyczne talerze i kubki. W menu : twaróg i świeżo wyciskany sok z cytrusów oraz chleb posmarowany masłem. Warto dodać że twaróg i sok został zrobiony "od podstaw"! Chleba jeszcze same nie upiekły, ale jakby dać im przepis...

Jagoda się żeni!?

Jagoda jest już dużą kobietką. Nabiera nastoletnie rysy. Ba! W przedszkolu ma już narzeczonego. Chłopiec jest mniejszy o głowę, choć w podobnym wieku. Jest inteligentny i bardzo otwarty, tyle może powiedzieć o nim Tata Jagody, który zamienił z nim kilka zdań. Jagoda ma zielone światło, ale kogo wybierze to jej sprawa. Kandydatów nie brakuje, bo któż by nie chciał takiej żony.

Empatia?

Nadeszła jesień,  dni coraz krótsze i brykania po za domem mniej. Jagoda dorasta.  Czasem odnoszę wrażenie że w jej ciele zaklęta jest osoba dorosła. Przenikliwe spojrzenia,  rozumienie spraw trudnych,  nie każdy dorosły tak ma. Zauważyłem u Jagody pewną obojętność emocjonalną wobec młodszej siostry. Brak empatii. Czy to tylko potyczki siostrzane czy zapowiedź silnego,  władczego i nieprzejednanego charakteru?

Nowa lokatorka i róż

Jagoda ma nowego lokatora tzn. lokatorkę. Lokatorka została zaakceptowana bez problemów. Nie słyszałem tekstów typu : "to mój pokój" ; "masz się mnie słuchać" ; "ja tu rządzę". Przed dokooptowaniem nowej lokatorki pokój Jagody został pomalowany na delikatny róż. W różu do twarzy jest zarówno Jagódce jaki i Jaśmince.

Jesienne Jagody

Lato odeszło. Nie ma i już. Wrzesień choć miesiącem letnim jest to nie dał tego po sobie poznać. Jagoda miesiące wakacyjne przeżyła aktywnie, zdrowo na świeżym powietrzu. Zdarzało się że jednego dnia zaliczała 3 - 4 place zabaw. Najulubieńsze to te, które mają huśtawki. Rozwija też się u Jagody talent malarski, potrafi już tak mieszać kolory że Tata nie wie jak je nazywać. Najczęściej maluje postacie, najbliższą rodzinę lub dzieci z podwórka. Dziś poszła pierwszy raz do nowego przedszkola, będzie tam chodziła dwa razy w tygodniu. Panie opiekunki, nie mogły się nachwalić mojego Jagódnika. Zachowywała się tak jakby chodziła tam już wiele miesięcy. Była pracowita i twórcza. Acha, Jagoda potrafi też przywalić z główki - Jaśminke, po takim ciosie młodsza siostrzyczka ląduje na deskach. Zachować agresywnych wobec innych dzieci nie zaobserwowano.

Wiosenna Jagoda

W tym roku wiosna przyszła bardzo późno. Jagoda z wytęsknieniem spoglądała przez okna, czekając aż błoto pośniegowe i inne śnieżne breje przejdą do historii. Wreszcie pod koniec kwietnia stało się! Zrobiło się ciepło i przyjemnie. Sezon brykania na zewnątrz rozpoczęty. Każdy plac zabaw w okolicy bliższej lub dalszej rozpoznany, każdy jest fajny i ulubiony. Minusem mnogości placów zabaw ( a może to nie minus? ) jest brak stałych znajomości dzieci. Raz Jagoda poznaję Weronikę, z którą świetnie się bawi, innym razem, na innym placu zabaw Marysie itd, itp. Głównie z tego powodu w głowach rodziców zrodził się pomysł posłania Jagi do przedszkola. Na razie raz w tygodniu, na parę godzin. Jaga lubi tam chodzić, nie ma problemów z tzw. socjalizacją, lgnie do dzieci, jest otwarta i przyjazna. Czego nie zawsze można powiedzieć o dzieciach już z socjalizowanych.

Zamiast książki

O Jagodzie można by pisać książki. Taki z niej "mądrutek" że hej! Zaskakuje rodziców z każdym dniem. Wymyśla, bryka, rysuje, wygłupia się,dzielnie znosi wiele kryzysowych sytuacji, do tego jest wyrozumiała i wierna. "Do bujaczka" woła Jagoda, gdy jej młodsza siostra za długo przebywa na rękach Mamy i chce by ręce rodzicielki poświęciły czas i uwagę jej. Jagoda lubi obsługiwać bujaczek z leżącą w nim Jaśminką, tak buja że przerażenie rysuje się nie tylko na twarzy Jaśminki i chyba o to chodzi. Prowokuje, jest ciekawa reakcji rodziców. Bujanie Jaśminki to w zasadzie jedyna zabawa sióstr. Po początkowej radości z pojawienia się siostrzyczki, Jagoda objawiła agresje wobec niej, a obecny stan to obojętność.Ciekawe jak długo jeszcze potrwa i co będzie po nim?